Deze vraag is mij herhaaldelijk gesteld naar aanleiding van mijn stukje “even voorstellen” in een vorig zwaailicht. De uitleg over rechtsbijstand was voor diverse collega’s een verrassing.

Het was voor mij juist de reden om het stukje op die manier te laten plaatsen omdat ik wist dat vele collega’s er van uit gaan dat ze altijd recht hebben op deze bijstand. Die bijstand geldt inderdaad niet bij verwijtbaar gedrag. Dat is belangrijk, dus ik vond en vind dat je dat maar beter vooraf kan weten. De bijstand die we verlenen is overigens goed vergelijkbaar met de grote bonden, die veel duurder zijn. Een aanvullende rechtsbijstandverzekering is wellicht aan te raden.

Maar de vraag die bovenaan dit stukje staat wil ik graag beantwoorden.

Om te beginnen heb je voor de € 8,75 die je betaalt bij de APV natuurlijk een prima stukje rechtsbijstand. De bij de APV aangesloten advocaat Terlingen kent het korps als geen ander en de bijstand staat dan ook op een hoog niveau. Mocht je toch problemen krijgen in de disciplinaire sfeer, dan verleent hij voor APV leden 20 % korting op zijn tarieven. Deze korting geldt ook voor bijvoorbeeld hulp bij echtscheidingen.

Het is tegenwoordig geen uitzondering om in de problemen te komen in ons korps. De Wet Poortwachter wordt strikt nageleefd en voor je het weet zit je in een arbeidsconflict of heb je andere vragen of problemen. Het Bureau Integriteit heeft ook zo zijn eigen manier van werken. Als er een klacht tegen je wordt ingediend dan wordt deze zeer serieus genomen. Daar is op zich niks mee, maar als een klager of aangever aangemoedigd wordt tot het doen van aangifte, dan vraag ik me af of dat de bedoeling is. Ook vraag ik me, samen met vele collega’s, hardop af of het Bureau Integriteit net zo voortvarend aan de slag gaat met integriteitonderwerpen rondom het hoge kader. Het is echter een gegeven dat deze werkwijze er is en dan kan je maar beter een goede advocaat achter de hand hebben.

Dan zijn er natuurlijk nog wel meer redenen waarom je lid zou moeten zijn van de APV. Onze korpsleiding heeft het goede voorbeeld gegeven om aan te tonen dat je in het korps Amsterdam-Amstelland niet rond kan komen van je basis salaris. Of ze dat op de juiste manier hebben ingevuld, daarop heeft de APV al antwoord gegeven in de nieuwsbrief die over dit onderwerp is uitgegeven.

Het is natuurlijk niet nieuw, maar het leven in onze regio is gewoon duurder. Als je postcode, zoals in mijn geval, met 10 begint, betaal je voor alle verzekeringen een soort boete om Amsterdammer te zijn. Het parkeerprobleem en bijhorende tarieven kent iedere collega en ook de horeca in Amsterdam heeft zo zijn eigen prijsbeleid. Daarom is de APV ooit opgericht om een rechtvaardige beloning te krijgen, die recht doet aan het werken in onze regio. De korpsleiding is dat kennelijk met ons eens, maar zorgt uitsluitend voor zichzelf. De landelijke bonden hebben geen oog voor dit probleem, omdat de hoeveelheid collega’s uit onze regio natuurlijk procentueel ruim in de minderheid zijn. Daarom dus de APV. We blijven hameren op dit onderwerp en er zijn in het verleden natuurlijk ook successen geboekt. Met de landelijke harmonisatie arbeidsvoorwaarden zijn we echter weer terug bij af.

Als ons ledental niet meer serieus wordt genomen, zal dit onderwerp totaal van de agenda verdwijnen.

Overigens begrijp ik in dit kader het interne gemor van collega’s niet over de beloning van buurtregisseurs in onze regio. Jaloezie is altijd een slechte raadgever en in dit geval ook contraproductief. Ja, de buurtregisseurs in ons Korps worden goed beloond, laten we dat vooral gebruiken om aan te tonen dat alle medewerkers in ons Korps recht hebben op een betere beloning. (Nee, ik ben geen buurtregisseur)

Dat ik überhaupt dit stukje kan schrijven, is ook een reden om lid te zijn van de APV. Waar je vroeger nog wel een kritische noot of prikkelend stukje in het korpsbericht kon plaatsen, is de huidige Korpskrant verworden tot een goed nieuws show en een spreekbuis van de korpsleiding. Op de werkvloer wordt dit vlugschrift al omschreven als De Pravda. Zie de wijze waarop een complete uitgave in December is gewijd aan de uitleg van de korpsleiding over hun graaigedrag. Het is toch jammer dat ons mooie korps geen democratisch personeelsblad meer heeft waarin ruimte is voor kritiek en discussie.

Dan moet dat dan maar in het Zwaailicht.

Ongeveer 9 maanden behartig ik nu de zaken van de APV over Rechtsbijstand en recent is er mij voor de 50e keer een beroep gedaan op deze ondersteuning. Dus is het nodig?

Wellicht word ik oud en ben ik een roepende in de woestijn, maar ik geloof er in dat je georganiseerd moet zijn om iets te kunnen bereiken. Als we verworden tot ruim 6000 individuen dan zal er zeker niemand meer luisteren naar onze argumenten. Dus ja, er is meer dan genoeg reden om lid te zijn, te blijven of te worden van de APV.

Marcel van Tooren